خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید و احساس می‌کند که در آتش غم سوخته و به عدم پرتاب می‌شود. او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که با گریه بر خود، سرانجام سر به پایین می‌افتد.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم فلسفی مانند 'عدم' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶ - هر لحظه در آتشِ غمم اندازی
هر لحظه در آتشِ غمم اندازی
ور ناله کنم در عدمم اندازی ۱
چون شمع اگر زار بگریم بر خویش
در حال سر اندر قدمم اندازی ۲
ور ناله کنم در عدمم اندازی ۱
چون شمع اگر زار بگریم بر خویش
در حال سر اندر قدمم اندازی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - ای رفته به آسمان نفیرم بی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - از آتشِ عشق چون تو جان افروزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
