خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دل‌بستگی خود سخن می‌گوید و حالات روحی خود را با تشبیه‌های زیبا مانند زلف مشوش و شمع سوخته بیان می‌کند. او از آشفتگی و سوزش عشق خود می‌گوید و این که چگونه این احساسات بر او تأثیر گذاشته‌اند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیه‌های پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد توسعه می‌یابد.
شماره ۱۴ - کارم که چو زلف تو مشوش دارم
کارم که چو زلف تو مشوش دارم
از دست بشد چگونه دل خوش دارم ۱
گر چون شمعم پای بر آتش چه عجب
زیرا که چو شمع سر در آتش دارم ۲
از دست بشد چگونه دل خوش دارم ۱
گر چون شمعم پای بر آتش چه عجب
زیرا که چو شمع سر در آتش دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - بر خویش بسی چو شمع بگریستهام
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - ای رفته به آسمان نفیرم بی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
