شاعر از صبح میخواهد که او را با صد عذاب بیازارد و در آفتاب قرار دهد. گریههایش جهان را پر از آب کرده و اگر بخندد، مانند سپری بر آب خواهد بود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'سپر بر آب اندازی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴ - ای صبح مرا به صد عذاب اندازی
کرجست طلب در آفتاب اندازی ۱
از گریهٔ من همه جهان آب گرفت
گر خنده زنی سپر بر آب اندازی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.