خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن شعری است که با توصیف صدای خروس در صبح و نور باده در شمع آغاز میشود و از خواننده میخواهد برخیزد و صبحگاهی بنوشد، چرا که مانند ابر بهار، گریه صبح بر جمعیت میبارد.
اشاره به مصرف باده و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۱ - آوازِ خروس صبح در سمع افتاد
آوازِ خروس صبح در سمع افتاد
آتش ز فروغ باده در شمع افتاد ۱
برخیز و صبوح کن که چون ابرِ بهار
از خندهٔ صبح گریه بر جمع افتاد ۲
آتش ز فروغ باده در شمع افتاد ۱
برخیز و صبوح کن که چون ابرِ بهار
از خندهٔ صبح گریه بر جمع افتاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - وقت است که ساقی سرِ می بگشاید
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - ای صبح مرو دم پراکنده مزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.