خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از آتش درونی و درد شدید خود می‌گوید که باعث می‌شود گِل از اشکش بسازد. او نگران است که قبل از رسیدن به آرامش، عمرش به پایان برسد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.

مشاهده کامل

شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند

زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند
شاید که درین دل چو انگشت زنند ۱

تا از سر درد گِل کنم خاک ز اشک
زان پیش که از کالبدم خشت زنند ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۴۰۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۹ - می خور که فلک بهر هلاک من و تو
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - مهتاب افتاد در گلستان امشب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.