خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر ناپایداری زندگی و مرگ است، که در آن شاعر از گذرا بودن عمر و سرنوشت مشترک انسان‌ها سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که طبیعت (سبزه) دوباره از خاک انسان‌ها می‌روید، در حالی که عمر انسان‌ها کوتاه است.
مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و زندگی ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا بتواند با مضامین آن ارتباط برقرار کند.
شماره ۵۹ - می خور که فلک بهر هلاک من و تو
می خور که فلک بهر هلاک من و تو
قصدی دارد به جان پاک من و تو ۱
بر سبزه نشین که عمر بسیار نماند
تا سبزه برون دمد ز خاک من و تو ۲
قصدی دارد به جان پاک من و تو ۱
بر سبزه نشین که عمر بسیار نماند
تا سبزه برون دمد ز خاک من و تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - هر روز برآنم که کنم شب توبه
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
