خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و اندوهی که همواره در دل و جانش حضور دارد سخن میگوید. او احساس میکند که هر لحظه به غمی جدید دچار میشود و هر بخش از وجودش در ماتمی تازه فرو رفته است. با این حال، بیان میکند که اگر تنها یک غم داشت، تحمل آن آسانتر بود.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک و ارتباط با آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که تجربههای عاطفی بیشتری دارند، جذابیت و درک بهتری دارد.
شماره ۱۷ - هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
آواره شده به عالمی تازه درند ۱
گر باشد یک غمم چه غم باشد ازان
یک یک جزوم به ماتمی تازه درند ۲
آواره شده به عالمی تازه درند ۱
گر باشد یک غمم چه غم باشد ازان
یک یک جزوم به ماتمی تازه درند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.