خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که در هر جایی که غمی وجود دارد، او نیز غمگین می‌شود. او عاشقانه دوست دارد که دلش شاد باشد، اما در عوض، تنها ماتم و اندوه نصیبش شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع غم و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۱۶ - اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
هر جاکه فتد غمی مرا افتادست ۱
چون خوش دارم دلت که تا جان دارم
تنها همه ماتمی مرا افتادست ۲
هر جاکه فتد غمی مرا افتادست ۱
چون خوش دارم دلت که تا جان دارم
تنها همه ماتمی مرا افتادست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - ای قوم! اگر همدم این مسکینید
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
