غزل ۹۴۱ - ز بعد خاک شدن یا زیان بود یا سود

زِ بَعدِ خاک شُدن یا زیان بُوَد یا سود
به نَقدْ خاک شَوَم بِنْگَرَم چه خواهد بود ۱

به نَقدْ خاکْ شُدن کارِ عاشقان باشد
که راهِ بَند شِکَستن خدایِشان بِنِمود ۲

به اَمرِ مُوْتُوا مِن قَبْلِ اَنْ تَمُوتُوا ما
کُنیم هَمچو مُحمَّد غَزایِ نَفْسِ جُهود ۳

جُهود و مُشرک و تَرسا نتیجه نَفْس است
زِ پُشک باشد دودِ خَبیث نی از عود ۴

شود دَمی همه خاک و شود دَمی همه آب
شود دَمی همه آتش شود دَمی همه دود ۵

شود دَمی همه یار و شود دَمی همه غار
شود دَمی همه تار و شود دَمی همه پود ۶

به پیشِ خَلْق نِشَسته هزار نَقْش شود
وَلیک در نَظَرِ تو نه کَم شود نه فُزود ۷

به پیشِ چَشمِ مُحمَّد بهشت و دوزخْ عین
به پیشِ چَشمِ دِگَر کَس مُسَتَّر و مَغْمود ۸

مُذَلَّل است قُطوفِ بهشت بر احمد
که کرد دستْ دراز و ازان بِخواست رُبود ۹

که تا دَهَد به صَحابه وَلیک آن بِگُداخت
شُد آب در کَفَش ایرا نبود وَقتِ نِمود ۱۰