خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از درد عشق و ظلمی که معشوق با زلف پریشانش بر دل او روا داشته، شکایت می‌کند. او اشاره می‌کند که اگر زلف معشوق حال پریشانی داشت، از نظم و ترتیب دندان‌های معشوق الهام گرفته است.

متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که درک کامل آن نیاز به آشنایی با اصطلاحات و استعارات شعری دارد. همچنین، محتوای عاشقانه آن برای کودکان کم‌سن مناسب نیست.

مشاهده کامل

شماره ۶ - بنگر که دلم چه گونه مظلوم نمود

بنگر که دلم چه گونه مظلوم نمود
گر زلف تو در وجود معدوم نمود ۱

گر زلف ترا حال پریشانی داشت
از رستهٔ دندان تو منظوم نمود ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۸۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
گوهر بعدی:شماره ۷ - لعل تو براتِ کامرانی دهدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.