خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به ستایش معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که چهره‌ی او مانند خورشید است و بدون حضور او، هیچ چیز ارزش دیدن ندارد. او از معشوق می‌خواهد که به خود رحم کند و از او دریغ نورزد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵ - ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
حقّا که دریغ دارم از خویشتنت ۱
چون بیخورشید ذرّه را نتوان دید
بیروی تو در چشم کی آید دهنت ۲
حقّا که دریغ دارم از خویشتنت ۱
چون بیخورشید ذرّه را نتوان دید
بیروی تو در چشم کی آید دهنت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - زلفِ تو سرِ درازدستی دارد
گوهر بعدی:شماره ۶ - بنگر که دلم چه گونه مظلوم نمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
