خلاصه و ردهبندی سنی
15+
دل از کوتاهی راه زلف یار شکایت میکند و در نهایت به درازا و پریشانی آن اعتراف میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۸ - دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
چون دید که نیست هر زمانش آهی است ۱
در زلفِ تو میرفت و به زاری میگفت:
«یا رب چه دراز و بس پریشان راهی است!» ۲
چون دید که نیست هر زمانش آهی است ۱
در زلفِ تو میرفت و به زاری میگفت:
«یا رب چه دراز و بس پریشان راهی است!» ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.