خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جاذبه‌های معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند لبِ تر، خطِ سبز، و خورشید، عظمت و نورانیت معشوق را توصیف می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۹ - کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
سر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست ۱
آفاق ز روی تست روشن همه روز
خورشید بهانهای عظیم افتادهست ۲
سر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست ۱
آفاق ز روی تست روشن همه روز
خورشید بهانهای عظیم افتادهست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسم
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
