در این شعر، شاعر از زیبایی و جاذبههای معشوق سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند لبِ تر، خطِ سبز، و خورشید، عظمت و نورانیت معشوق را توصیف میکند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۲۹ - کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
سر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست ۱
آفاق ز روی تست روشن همه روز
خورشید بهانهای عظیم افتادهست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.