خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از ترس‌های مختلف خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید، از جمله ترس از موهای سیاه، کمینگاه کلاه و روشنی چهره‌ی ماه‌گونه‌ی او. معشوق وعده‌ی دیدار پنهانی می‌دهد، اما شاعر حتی از این وعده نیز می‌ترسد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، وجود ترس و اضطراب در متن ممکن است برای برخی از خوانندگان جوان نامناسب باشد.
شماره ۲۸ - گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسم
گاهی ز سرِ زلفِ سیاهت ترسم
گاهی ز کمین گاهِ کلاهت ترسم ۱
گفتی: «به نهان بر تو آیم، یک شب»
از روشنی روی چو ماهت ترسم ۲
گاهی ز کمین گاهِ کلاهت ترسم ۱
گفتی: «به نهان بر تو آیم، یک شب»
از روشنی روی چو ماهت ترسم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - عشق رخ تو که کیمیای خطرست
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
