خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از ضرورت وفاداری و پرهیز از طمع سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که تنها با تکیه بر سرمایه‌ی معنوی (وفا) می‌توان دردهای طولانی را درمان کرد.
محتوا دارای مفاهیم انتزاعی و اخلاقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۱۹ - دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد
دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد
دردِ همه ساله را دوا خواهی کرد ۱
نه سود طلب نه مایه با هیچ بساز
گر کار به سرمایهٔ ما خواهی کرد ۲
دردِ همه ساله را دوا خواهی کرد ۱
نه سود طلب نه مایه با هیچ بساز
گر کار به سرمایهٔ ما خواهی کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - دوش آمد و گفت: بی قراری شب و روز
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
