در این متن، شاعر از ناپایداری روابط و بیوفایی دنیا سخن میگوید و اشاره میکند که در نهایت تنها خود فرد میتواند پناهگاه و آرامشبخش خویش باشد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۰ - گاهی ببریدی و گهی پیوستی
گاهی بگشادی و گهی در بستی ۱
چون در دو جهان نبود کس محرم تو
در بر همه بستی و خوشی بنشستی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.