خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به فردی خطاب شده که مانند یک سرو بلند و مهره‌ای در بازی عشق است، اما از حقیقتِ گوهربار خالی است. شاعر به او توصیه می‌کند که هرگاه حقیقتی به دست آورد، آن را از دست ندهد و حفظ کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۹ - چو مهرهٔ مِهر بازی ای سرو سهی
چو مهرهٔ مِهر بازی ای سرو سهی
چون از گهر حقیقتی حقه تهی ۱
هرگه که همی حقی به دست تو بود
زنهار چنان کن که ز دستش ندهی ۲
چون از گهر حقیقتی حقه تهی ۱
هرگه که همی حقی به دست تو بود
زنهار چنان کن که ز دستش ندهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - ای مانده به زیرِ پرده! او کی باشی
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - گر بندِ امیدِ وصلِ او بست ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
