شاعر در این متن از نداشتن دل و چشم بینا برای دیدن راه شکایت میکند و خود را درمانده در دنیا و دین میداند. او راهی به سوی معشوق یا دیگران نمیبیند و احساس میکند که مانند سیلی بر آتش است و نمیداند چه کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان درماندگی و اندوه در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۳ - نه دل دارم نه چشم ره بین چکنم
درمانده نه دنیی و نه دین چکنم ۱
نه سوی تو راهست و نه سوی دگران
سیلی است بر آتش من مسکین چکنم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.