در این شعر، شاعر از عشق و هوس بیپایان خود سخن میگوید که با وجود نوشیدن از صد دریا، هنوز تشنه است و آرزویش برآورده نمیشود.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۲ - جز تشنگی تو هوسم مینکند
میمیرم و سیرآب کسم مینکند ۱
چه حیله کنم که هر نفس صد دریا
مینوشم و میخورم بسم مینکند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.