در این متن، شاعر بیان میکند که دل در مسیر عشق و معنویت هیچ کنترلی بر خود ندارد و در این راه هیچ تردید و تعللی نمیبیند. تنها چیزی که در این مسیر مناسب و لایق است، احساس فروماندگی و ناتوانی است و چیزی فراتر از آن دیده نمیشود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۳۱ - دل در ره او تصرّف خویش ندید
یک ذرّه در آن راه پس و پیش ندید ۱
آنجا چو فروماندگی لایق بود
چیزی ز فروماندگی بیش ندید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.