در این متن، شاعر از کنار گذاشتن غرور و تکبر و پذیرش فروتنی و عجز خود سخن میگوید. او اشاره میکند که با وجود تلاشهای گذشته برای نمایش قدرت، امروز به ضعف خود اعتراف کرده و تسلیم شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۸ - تا خرقهٔ سروری ز سر بفکندیم
خود را ز نظر چو خاک در بفکندیم ۱
هر چند زلاف،تیغ بر میغ زدیم
امروز ز عجز خود، سپر بفکندیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.