خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که اگر دلش خود را می‌شناخت و می‌دانست که او کیست، زندگی شیرین‌تری داشت. همچنین آرزو می‌کند که اگر تشنگی دلش پایان نمی‌یافت، چشمی داشت که می‌توانست به اندازه‌ی کافی بگرید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن‌ها ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.
شماره ۷ - گر دل بشناختی که من کیستمی
گر دل بشناختی که من کیستمی
سبحان اللّه چگونه خوش زیستمی ۱
ای کاش که گر تشنگی دل ننشست
چشمی بودی که سیر بگریستمی ۲
سبحان اللّه چگونه خوش زیستمی ۱
ای کاش که گر تشنگی دل ننشست
چشمی بودی که سیر بگریستمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - این شیوه مصیبت که مرا اکنون است
گوهر بعدی:شماره ۸ - گر جان گویم جای خرابش بنماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
