خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از زیبایی بهار و گریهٔ ابر که باعث خندیدن گل‌ها می‌شود سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که با او بنشیند و به پایان کارشان بیاندیشد، زیرا پس از مرگشان، معشوق بسیار بر خاکشان گریه خواهد کرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و تأمل‌برانگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مرگ و اندوه پس از آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۳ - گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
با ما بنشین یک نفس ای سیم عذار ۱
بندیش که چون بسر شود ما را کار
بسیار به خاک ما فرو گریی زار ۲
با ما بنشین یک نفس ای سیم عذار ۱
بندیش که چون بسر شود ما را کار
بسیار به خاک ما فرو گریی زار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - روزی که ز خاک من برون آید خار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
