خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و دوری از معشوق می‌گوید. او گل رخ یار را خاری در دل خود می‌داند و چشم‌هایش از غم فراق مانند چشمه‌ای اشک‌بار است. شاعر بیان می‌کند که دوری از معشوق، روزگارش را آشفته کرده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲ - گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
چشم از غم تو چو چشمه ساریست مرا ۱
بیروی تو ای روی به خاک آورده
آشفته دلی و روزگاریست مرا ۲
چشم از غم تو چو چشمه ساریست مرا ۱
بیروی تو ای روی به خاک آورده
آشفته دلی و روزگاریست مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - از مرگِ تو هر دمی دگرگون باشم
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - گفتم همه عمر نازنینت بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
