شماره ۴۲ - آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود

آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود
وان روز جوانی بخوانی خوش، بود ۱

امروز که پیری به سر آمد شادم
وآن بود غلط زانکه جوانی خوش بود ۲