خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از گذر سریع جوانی و رسیدن پیری و رنجهای آن مینویسد. او با اشاره به سفید شدن موهایش (کافور دمیدن) به نزدیک بودن مرگ (رسیدن کافور که نماد کفن است) اشاره میکند.
متن دارای مضامین عمیق مانند پیری و مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد یا باعث نگرانی آنها شود. همچنین، درک زیباییشناسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰ - دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید
صد گونه بلای منِ رنجور رسید ۱
کافور دمید از بناگوش برون
یعنی که: کفن ساز که کافور رسید ۲
صد گونه بلای منِ رنجور رسید ۱
کافور دمید از بناگوش برون
یعنی که: کفن ساز که کافور رسید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.