این متن شعری است که مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی را بیان میکند. در آن از جاذبههای معنوی، ایمنی از فنا، و ارتباط با انبیاء سخن گفته شده است. همچنین، به مفاهیمی مانند جذب و دفع، حسن و جمال، و تقدیر و قضا اشاره شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۸۶۸ - بحرم به خود کشید و مرا آشنا ببرد
یک یک بَرَد شما را آن کِه مرا بِبُرد ۱
آن را کِه بود آهنْ آهن رُبا کَشید
وان را کِه بود بَرگِ کَهی کَهْرُبا بِبُرد ۲
قارونِ لَنگَری به ثَریٰ گشت مُنْجَذِب
عیسیِّ مِهْتَری را جَذبِ سَما بِبُرد ۳
هر حسِّ مَعنوی را در غَیب دَرکَشید
هر مِسِّ اَسْعَدی را هم کیمیا بِبُرد ۴
از غارتِ فَنا و اَجَل ایمن است و دور
آن کَس که رَختِ خویشْ سویِ اَنْبیا بِبُرد ۵
آن چَشمِ نیک را نَرَسَد هیچ چَشمِ بَد
کو شمعِ حُسن را زِ مَلاء در خَلاء بِبُرد ۶
ما از قَضا به قاضیِ حاجَت گُریختیم
کانْچ از قَضا رَسید به طالِب قَضا بِبُرد ۷
اینها گُذشت ای خُنُک آن دل که ناگَهَش
حُسن و جَمالِ آن مَهِ نیکولِقا بِبُرد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.