این متن به توصیف زیبایی و قدرت چشمهای معشوق میپردازد. شاعر از حلاوت، مستی و جذابیت چشمهای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که خداوند به این چشمها قدرت و زیبایی بینظیری بخشیده است. همچنین، شاعر از تأثیر شگفتانگیز این چشمها بر دیگران و حیرت آنها سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۸۶۷ - چندان حلاوت و مزه و مستی و گشاد
در چَشمهایِ مَستِ تو نَقّاشْ چون نَهاد؟ ۱
چَشمَت بیافرید به هر دَم هزار چَشم
زیرا خدا زِ قُدرتِ خودْ قُدرَتَش بِداد ۲
وان جُمله چَشمها شُده حیرانِ چَشمِ تو
که صد هزار رَحْمَت بَر چَشمهات باد ۳
بر تَختِ سلطنت بِنِشستهست چَشمِ تو
هر جان که دید چَشمِ تو را گفت دادْ داد ۴
گفتم که چَشمِ چَرخ چُنین چَشم هیچ دید؟
سوگند خورْد و گفت مرا نیست هیچ یاد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.