خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم و اندوه مداوم خود شکایت میکند و از آتش و دودی که در سینه و دلش است گله میکند. او به روزهایی اشاره میکند که در گلخن پر از غم بوده و انگار وجود نداشته است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامناسب باشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۲ - تا کی ز غم زیان وسودت آخر
تا کی ز غم زیان وسودت آخر
در سینه و دل آتش ودودت آخر ۱
روزی دو درین گلخن پر غم بودی
انگار نبودهای چه بودت آخر ۲
در سینه و دل آتش ودودت آخر ۱
روزی دو درین گلخن پر غم بودی
انگار نبودهای چه بودت آخر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - بر هر وجهی که بستهٔ اسبابی
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - دردا که به درد ناگهان خواهی شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.