این شعر به موضوع مرگ و ناآگاهی انسان از زمان وقوع آن میپردازد. شاعر اشاره میکند که مرگ میتواند در هر لحظه و بدون هشدار فرا برسد، در حالی که انسان در غفلت به سر میبرد و از آن بیخبر است.
محتوا به موضوع مرگ و مفاهیم فلسفی مرتبط با آن میپردازد که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نگرانکننده باشد. درک این مفاهیم معمولاً به بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۲۱ - بر هر وجهی که بستهٔ اسبابی
مرگت کند آگه که کنون در خوابی ۱
دستت که ز پیوستن او بیخبری
تا از تو نبرند، خبر کی یابی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.