خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از ناآرامی و بی‌قراری دل خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تنها زمانی آرامش می‌یابد که به جایگاه اصلی خود بازگردد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۲۰ - نه جان رهِ جان فزای خود یابد باز
نه جان رهِ جان فزای خود یابد باز
نه دل درِ دلگشای خود یابد باز ۱
مرغِ دل شوریدهٔ من آرامی
وقتی گیرد که جای خود یابد باز ۲
نه دل درِ دلگشای خود یابد باز ۱
مرغِ دل شوریدهٔ من آرامی
وقتی گیرد که جای خود یابد باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - مرغ دل من که بود چون شیدایی
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - وقتی است که دیدهیی به دیدار کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
