شاعر در این بیتها از دلآزرده و بیقرار خود سخن میگوید که مانند پرندهای شیدا و سودایی، پیوسته در جستوجو است اما آرامش نمییابد.
مفاهیم عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۹ - مرغ دل من که بود چون شیدایی
افتاد ز عشق بر سرش سودایی ۱
هر لحظه به صد هزار عالم بپرید
اما یک دم فرو نیامد جایی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.