خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عمری که صرف تلاش و جستوجو کرده است سخن میگوید. او تمام عمر خود را به دنبال علم و دانش بوده، اما در پایان به این نتیجه رسیده که همه چیز تنها پندار و تصور بوده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن تأملبرانگیز و اندوهگین آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۴ - مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود ۱
از هرچه که پنداشته بود او همه عمر
فی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود ۲
عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود ۱
از هرچه که پنداشته بود او همه عمر
فی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.