خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از ناامیدی و اشتباه خود در ارزیابی ارزشها میگوید. او فکر میکرد آزاد و ثروتمند است، اما در نهایت متوجه شد آنچه ارزشمند میپنداشت، بیارزش بوده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و ناامیدی در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک مفهوم ارزشهای واقعی در مقابل ارزشهای پنداشته نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳ - بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
با دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت ۱
بسیار دُر افشاند ولیکن چو بدید
جز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت ۲
با دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت ۱
بسیار دُر افشاند ولیکن چو بدید
جز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - دردا که غرور بود و بسیاری بود
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.