خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل بیقرار خود می‌گوید که آرامش می‌جوید، اما در آشفتگی و تاریکی موهای معشوق گم می‌شود. او تشبیه می‌کند که گویی چشمهٔ زندگی در این تاریکی ناپدید شده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۳۶ - بیچاره دلم که راحت جان میجست
بیچاره دلم که راحت جان میجست
جمعیت ازان زلف پریشان میجست ۱
در تاریکی زلف تو فانی گشت
کز تاریکی چشمهٔ حیوان میجست ۲
جمعیت ازان زلف پریشان میجست ۱
در تاریکی زلف تو فانی گشت
کز تاریکی چشمهٔ حیوان میجست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - هم شیوهٔ سودای تو نتوان دانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
