شماره ۲ - هرگه که تو طالب گهر خواهی بود

هرگه که تو طالب گهر خواهی بود
باکوه چو سنگ در کمر خواهی بود ۱

هرچند که دیده تیزتر خواهی یافت
در نقطهٔ کُنْه کورتر خواهی بود ۲