خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که انسان گمان می‌کند می‌تواند همه اسرار جهان را ببیند، اما در حقیقت زمانی که بینش او به کمال می‌رسد، متوجه کوری خود می‌شود. این متن به نوعی نقدی بر غرور و خودبینی انسان است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱ - میپنداری که جان توانی دیدن
میپنداری که جان توانی دیدن
اسرار همه جهان توانی دیدن ۱
هرگاه که بینشِ تو گردد به کمال
کوری خود آن زمان توانی دیدن ۲
اسرار همه جهان توانی دیدن ۱
هرگاه که بینشِ تو گردد به کمال
کوری خود آن زمان توانی دیدن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
گوهر بعدی:شماره ۲ - هرگه که تو طالب گهر خواهی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
