خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس گرفتاری، خستگی و سردرگمی در زندگی سخن می‌گوید و خود را مانند مرغی به دام افتاده توصیف می‌کند که در چرخه‌ای بی‌پایان و بی‌ثبات گرفتار شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
شماره ۱۰ - مائیم در اوفتاده چون مرغ به دام
مائیم در اوفتاده چون مرغ به دام
دلخستهٔ روزگار و آشفته مدام ۱
سرگشته درین دایرهٔ بی در وبام
ناآمده برقرار و نارفته به کام ۲
دلخستهٔ روزگار و آشفته مدام ۱
سرگشته درین دایرهٔ بی در وبام
ناآمده برقرار و نارفته به کام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - دانی که چهایم نه بزرگیم نه خُرد
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - از آرزوی یقین چو مینتوان زیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
