در این متن، شاعر از عشق شدید و از خودگذشتگی سخن میگوید. او تمام وجودش را در راه معشوق فدا کرده و حتی هویت خود را کنار گذاشته است. این اشعار بیانگر حالتی از شوریدگی و بیخودی در عشق است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در متن نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند 'از خود گذشتن' برای مخاطبان کمسنوسال ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۴۴ - در عشق تو سودا و جنون بنهادیم
وز دیده و دل آتش و خون بنهادیم ۱
چون پردهٔ خود، خودی خود میدیدیم
کلّی خود را هم از برون بنهادیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.