خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از ترکیب و آمیختگی عناصر مختلف طبیعت، عشق، مذهب و فلسفه سخن می‌گوید. شاعر از آمیختگی شیر و شکر، عاشقان، روز و شب، آفتاب و ماه، رنگ‌ها، خیر و شر، و حتی مفاهیم مذهبی مانند علی و عمر صحبت می‌کند. این آمیختگی‌ها نمادی از وحدت و هماهنگی در جهان است.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مذهبی و تاریخی نیاز به پیش‌زمینه‌ای از دانش و تجربه دارد تا به درستی درک شود.

مشاهده کامل

باز شیری با شِکَر آمیختند
عاشقانْ با هَمدِگَر آمیختند

روز و شب را از میان بَرداشتند
آفتابی با قَمَر آمیختند

رنگِ معشوقان و رنگِ عاشقان
جُمله هَمچون سیم و زَر آمیختند

چون بَهارِ سَرمَدیِّ حَق رَسید
شاخِ خُشک و شاخِ تَر آمیختند

رافِضی اَنگُشت در دَندان گرفت
هم علیّ و هم عُمَر آمیختند

بر یکی تَختَند این دَم هر دو شاه
بلکه خود در یک کَمَر آمیختند

هم شبِ قَدْر آشکارا شُد چو عید
هم فرشته با بَشَر آمیختند

هم زبانِ هَمدِگَر آموختند
بی‌نُفور این دو نَفَر آمیختند

نَفْسِ کُلّ و هر چه زاد از نَفسِ کُل
هَمچو طِفْلان با پدر آمیختند

خیر و شَرّ و خُشک و تَر زان هست شُد
کَزْ طبیعتْ خیر و شَر آمیختند

من دَهان بَستم تو باقی را بِدان
کین نَظَر با آن نَظَر آمیختند

بَهرِ نورِ شَمسِ تبریزی تَنَم
شمع وارَش با شَرَر آمیختند

«مولوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir