خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از لحظه‌ای می‌گوید که در آن نه شادی و نه غمی احساس می‌کند، اما در یک لحظه، اقبال هزارساله را می‌بیند. با وجود اینکه خود را کوچک می‌پندارد، جهان را در خود و خود را در جهان می‌بیند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۶۰ - زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
اقبال هزار ساله در یک دم دید ۱
هرچند که خویش را به هستی کم دید
عالم در خویش و خویش در عالم دید ۲
اقبال هزار ساله در یک دم دید ۱
هرچند که خویش را به هستی کم دید
عالم در خویش و خویش در عالم دید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - عمری دل من غرقهٔ خون آمده بود
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - نه سوختگی شناسم و نه خامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
