خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس دوری از خود و بی‌قراری در فراق خویشتن سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که اگر کسی به دنبال نشانه‌ای از اوست، باید بداند که او از خودش دور افتاده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه‌ی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵۸ - کس را دیدی ز خود نفور افتاده
کس را دیدی ز خود نفور افتاده
در فرقت خویشتن صبور افتاده ۱
فی الجمله اگر نشانِ ما میطلبی
ماییم همه ز خویش دور افتاده ۲
در فرقت خویشتن صبور افتاده ۱
فی الجمله اگر نشانِ ما میطلبی
ماییم همه ز خویش دور افتاده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - صد مرحله زان سوی خرد خواهم شد
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - عمری دل من غرقهٔ خون آمده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
