خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که از فراز آسمان و ژرفای زمین بوده و جهان را در خود می‌بیند. او احساس می‌کند که جهان بخشی از اوست و با نگریستن به آن، خود را جهان می‌پندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳ - از فوق، ورای آسمان بودم من
از فوق، ورای آسمان بودم من
وز تحت، زمین بیکران بودم من ۱
عمریم جهان باز همی خواند به خویش
چون در نگریستم جهان بودم من ۲
وز تحت، زمین بیکران بودم من ۱
عمریم جهان باز همی خواند به خویش
چون در نگریستم جهان بودم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - زان روز که آفتاب حضرت دیدیم
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
