در این متن، شاعر از دیدن آفتاب حضرت و ذرات جهان سخن میگوید و به توصیف سیمرغی میپردازد که عرش در سایه اوست و در پس کوه قاف قدرت او را دیده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲ - زان روز که آفتاب حضرت دیدیم
ذرات دو کون را به قربت دیدیم ۱
وان سیمرغی که عرش در سایهٔ اوست
ما در پس کوه قاف قدرت دیدیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.