این متن شعری است که به بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر از درد عشق و دوری از معشوق سخن میگوید و تأکید میکند که بدون عشق، زندگی بیمعنا و پوچ است. همچنین، مفاهیمی مانند نیاز به معنویت، ارزش عشق و رنجهای ناشی از دوری از معشوق در این شعر به چشم میخورد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و معنویت ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده و سنگین باشد.
غزل ۷۹۶ - وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسد
مُرده آن تَنْ که بِدو مُژدهٔ جانی نَرَسَد ۱
سِیَهْ آن روز که بینورِ جَمالَت گُذَرَد
هیچ از مَطْبَخِ تو کاسه و خوانی نَرَسَد ۲
وایِ آن دلْ که زِ عشقِ تو در آتش نَرَوَد
هَمچو زَر خَرج شود هیچ به کانی نَرَسَد ۳
سُخَنِ عشقْ چو بیدَرد بُوَد بَر نَدَهَد
جُز به گوشِ هَوَس و جُز به زبانی نَرَسَد ۴
مَریمِ دل نشود حامِلِ اَنْوارِ مسیح
تا اَمانَت زِ نَهانی به نَهانی نَرَسَد ۵
حِس چو بیدار بُوَد خواب نبیند هرگز
از جهان تا نَرَوَد دل به جهانی نَرَسَد ۶
غَفلَتِ مرگ زد آن را که چُنان خُشک شُدهست
از غَمِ آن که وِرا تَرّه به نانی نَرَسَد ۷
این زمان جَهْد بِکُن تا زِ زمانْ باز رَهی
پیش از آن دَمْ که زمانی به زمانی نَرَسَد ۸
هر حَیاتی که زِ نان رُستْ همان نان طَلَبَد
آبِ حیوان به لبِ هر حَیَوانی نَرَسَد ۹
تیره صُبحی که مرا از تو سَلامی نَرَسَد
تَلْخ روزی که زِ شَهْدِ تو بیانی نَرَسَد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.