خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عرفانی است که به رابطهٔ عمیق و پنهان بین انسان و معشوق الهی اشاره دارد. قطره‌ای که از دریا نوشیده و در عین حال در آن پنهان شده، نمادی از روح انسان است که با وجود حضور در جهان، تنها به عشق الهی متصل است. نفس‌های انسان تنها با یاد دوست (خدا) معنا می‌یابد و در هر نفس، هر دو جهان (دنیا و آخرت) در این عشق گم می‌شوند.
مفاهیم عمیق عرفانی و زبانی شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان با پیشینهٔ فرهنگی و ادبی بهتر می‌توانند این مضامین را درک کنند.
شماره ۹ - آن قطره که آب جمله از دریا خورد
آن قطره که آب جمله از دریا خورد
پنهان شد اگرچه عالمی پیدا خورد ۱
جانم که نفس مینزند جز بادوست
در هر نفسی هر دو جهان تنها خورد ۲
پنهان شد اگرچه عالمی پیدا خورد ۱
جانم که نفس مینزند جز بادوست
در هر نفسی هر دو جهان تنها خورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - عمری به امید در طلب بنشستیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - هر گه که دلم ز پرده پیدا آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
