خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عمری که به امید و آرزو گذرانده و در فکر معاش روز و شب بوده است سخن می‌گوید. پس از تجربه‌های فراوان و رنج‌های بسیار، سرانجام از آرزوها دست کشیده و به سکوت و قناعت روی آورده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۸ - عمری به امید در طلب بنشستیم
عمری به امید در طلب بنشستیم
در فکرت کار روز و شب بنشستیم ۱
صد بحر چو نوشیده شد از غیرت خلق
لب بستردیم و خشک لب بنشستیم ۲
در فکرت کار روز و شب بنشستیم ۱
صد بحر چو نوشیده شد از غیرت خلق
لب بستردیم و خشک لب بنشستیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - در قعرِ دلِ خود سفرم میباید
گوهر بعدی:شماره ۹ - آن قطره که آب جمله از دریا خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
