این متن به ستایش یک شخصیت برجسته میپردازد که به عنوان گوهر فضیلت، دریای علوم و پیشروی معصومین توصیف شده است. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند گوهر، دریا و دُر، جایگاه والای این شخصیت را در آسمانها و بهشتها برجسته میسازد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات مانند «ده معصوم» برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۶ - ای گوهر کانِ فضل و دریای علوم
وز رای تو دُرِّ دُرجِ گردون منظوم ۱
بر هفت فلک ندید و در هشت بهشت
نُه چرخ، چو تو، پیشروِ ده معصوم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.