خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری به توصیف آفرینش جهان و جایگاه انسان در آن می‌پردازد. پیش از آفرینش افلاک و زمین، در عالم جان برای انسان مقامی والا در نظر گرفته شد و به او جایگاهی بلند مرتبه اعطا شد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۴ - زان پیش که نُه خیمهٔ افلاک زدند
زان پیش که نُه خیمهٔ افلاک زدند
وین خیمه به گرد تودهٔ خاک زدند ۱
در عالم جان برابرش بنشستند
بر قصر قدم نوبت لولاک زدند ۲
وین خیمه به گرد تودهٔ خاک زدند ۱
در عالم جان برابرش بنشستند
بر قصر قدم نوبت لولاک زدند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - صدری که ز هر دو کون، در بیشی بود
گوهر بعدی:شماره ۵ - هم رحمت عالمی ز ما ارسلناک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
