این متن درباره فردی است که با وجود برخورداری از جایگاه و قرب بالا در نزد حق، همچنان به درویشی و بیخویشی خود میبالد و از آن به عنوان افتخار یاد میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. بنابراین برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۳ - صدری که ز هر دو کون، در بیشی بود
در حضرت حق غرقهٔ بیخویشی بود ۱
با این همه جاه و قدر و قربت، کو داشت،
از جمله تفاخرش به درویشی بود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.